آنالیز تفاوت‌های دو دوره حضور اوسمار در پرسپولیس؛ آرام‌تر، دقیق‌تر و البته کم‌هیجان‌تر!

برخلاف دوره اول، پرسپولیس اوسمار ویرا طراوت همیشگی را در خط حمله ندارد و مهم‌ترین مسئله، بازی کند و با ریتم پایین سرخ‌پوشان است.

سامان تهرانی

نویسنده

به گزارش نمابان و به نقل از فوتبال 360، پرسپولیس اوسمار در 6 بازی ابتدایی دوران دوم حضور سرمربی برزیلی برروی نیمکت تیم، صاحب 5 برد و یک تساوی شده است. بزرگ‌ترین تفاوت دو مقطع به نوع ساختار بازی‌سازی و تهاجمی تیم برمی‌گردد. در دوره اول اوسمار، پرسپولیس با ریتم سریع و حضور بازیکنان کلیدی مثل مسعود ریگی، دانیال اسماعیلی‌فر و مهدی ترابی، در کمترین زمان ممکن توپ را به یک سوم تهاجمی خود می‌رساند. اتفاقی که حالا رخ نمی‌دهد و این تیم با یک ریتم بسیار پایین‌تر، مجبور به شکستن دفاع چندلایه حریف است و کمتر می‌تواند حریف را غافل‌گیر کند و صاحب موقعیت شود.

آواز عاشقانه کامران تفتی و متین ستوده / اولین دوستت دارم کامران به همسرش

مقایسه آماری دوره اول و دوم

در آمارهایی مثل گل زده، گل خورده، امیدگل متحمل‌شده، کلین‌شیت و درصد مالکیت، سرخ‌پوشان در هردو زمان اختلافی کم و جزئی دارند. با این حال اختلاف فاحش در امیدگل به ثبت‌رسانده به چشم می‌آید. جایی که در فصل درخشان پرسپولیس در 03-1402، این تیم 13.38 امیدگل ثبت کرده و این عدد در این روزها به 7.92 می‌رسد. این مسئله نیز تایید می‌کند که در بازی با توپ، پرسپولیس آن شور همیشگی را ندارد.

تفاوت منطقه حضور سروش

سروش رفیعی اغلب در سمت چپ زمین پرسپولیس برای ایجاد برتری عددی دیده می‌شد و از دوندگی بیشتری در مناطق زمین برخوردار بود. اتفاقی که فضا را برای حرکت عمودی اوستون اورونوف و عبدالکریم حسن باز می‌کرد.

با این حال، این روزها سروش یک خط عقب‌تر از آن دوران بازی می‌کند. هافبک 35 ساله کمتر در مناطق فعال خط حمله تیم حضور دارد و از نفرات مهم تیم در بازی‌سازی از عقب زمین است. از طرفی در هنگام حضور پرسپولیس در محوطه نیز، وظیفه پوشش توپ‌های برگشتی را در پشت سر خط حمله دارد. اتفاقی که منجر به گلزنی این هافبک در هفته‌های اخیر هم شده است.

کنترل بازی؛ هدف خود اوسمار

در پیروزی خاطره انگیز پرسپولیس در روزهای پایانی سال 1402 برابر فولاد، سروش رفیعی در حالی که در میانه زمین حضور دارد، به عبدالکریم حسن اشاره می‌کند که زودتر بازی را فعال کند و به ریتم بیاندازد. موضوعی که نشان دهنده بازی سریع پرسپولیس برای رسیدن به دروازه رقبا است.

ثانیه‌هایی قبل از به ثمر رسیدن گل تیوی بیفوما مقابل آلومینیوم، باز هم واکنش سروش رفیعی مشخص است اما با قصدی متفاوت. شماره 7 پرسپولیس می‌خواهد که بازی آرام‌تر دنبال شود و کم‌کم پرسپولیس به آلومینیوم فشار وارد کند و راهی دروازه این تیم شود.

عدم‌ ریسک‌پذیری در انتقال توپ

پرسپولیس در مقطع اول حضور اوسمار از ساختار و رویکردی تهاجمی‌تر و با ریسک بیشتر برای انتقال توپ به جلو استفاده می‌کرد. هر دو مدافع کناری بالا می‌رفتند و مسعود ریگی نبض بازی را در دست می‌گرفت. از طرفی حرکت امید عالیشاه در فضاها باعث می‌شد که مناطق مهمی برای بازی سریع و خط شکن باز شود. این رویکرد فاصله بین خط عقب و جلوی پرسپولیس را بیشتر می‌کرد و پرسپولیس با نفرات بالا به دروازه حریف می‌رسید.

حالا این دیدگاه وجود ندارد. یعقوب براجعه اغلب در عقب زمین باقی می‌ماند و سروش رفیعی نیز به خط دفاع می‌پیوندد و بازیکنانی مثل بیفوما، اورونوف و باکیچ نیز نزدیک به خط دفاع بازی می‌کنند تا توپ را دریافت کنند و با سرعت بسیار پایینی به دروازه ببرند. پرسپولیس در صحنه بالا پخش‌تر و با فاصله بیشتری نسبت به عقب زمین بازی می‌کرد و حالا فاصله عرضی و طولی این تیم در صحنه پایین بسیار کم است. اتفاقی که فرصت را برای بازی مستقیم و رسیدن به دروازه حریف در کمترین زمان را از بین می‌برد.

سیستم متفاوت در یک سوم دفاعی حریف

حضور دانیال اسماعیلی‌فر با پویایی بالا در سمت راست زمین، این آزادی عمل را به مهدی ترابی می‌داد تا در راستای مرکزی زمین بازی کند و بتواند به خط حمله تیم کمک بیشتری کند. فاصله کم ترابی با توپ‌ها، بهترین اتفاق برای پرسپولیس بود. اتفاقی که سیستم پرسپولیس را در خیلی از لحظات تبدیل به 6-0-4 یا 6-1-3 می‌کرد. سیستمی که یک خط عرضی و بلند و حیاتی را با 6 نفر در خط حمله ایجاد می‌کرد و دفاع حریف محکوم به اشتباه و دادن فضا به پرسپولیس بود.

نبود چنین عناصری، پرسپولیس را مجبور می‌کند تا از 6 نفر خطی خود در خط حمله دست بکشد. در ادامه آن‌ها بازی خود را به سمت ایده برتری عددی و متمایل کردن تیم به منطقه مالک توپ می‌برند. پشت محمد عمری خالی است. همچنین عدم نفوذ یعقوب براجعه و حضور در خط دفاعی سه نفره برای پوشش عرض عقب زمین، خیال خط دفاعی استقلال خوزستان را از سمت راست زمین پرسپولیس راحت می‌کند. در دوره اول حضور اوسمار، هر دو سمت خط حمله پرسپولیس، فعالیت پررنگ‌تری را به صورت همزمان در یک سوم دفاعی رقبا داشتند.

پرسپولیس 2 امتیاز با سپاهان صدرنشین فاصله دارد. با وجود ریتم کند و به دور از سرعت تیم اوسمار، آن‌ها به ثبات خوبی در نتیجه‌گیری رسیدند و در 6 بازی لیگ برتری خود هم تنها در داربی موفق به گلزنی نشدند. همچنین ثبت 5 کلین‌شیت از 6 بازی ممکن نیز، نشان می‌دهد که روند آن‌ها برای رسیدن به صدر جدول، روند بسیار خوبی است. با این حال باید دید که آن‌ها در ادامه فصل، تا چه اندازه توانایی عبور از دفاع‌های چندلایه را دارند و این سیستم محتاط اوسمار به نسبت گذشته، آیا می‌تواند همانند فصل 03-1402، بازگشتی رویایی را رقم بزند یا خیر.